Jeroen Wildenbeest

‘Kennis van niet-robotica is minstens zo belangrijk als technologie bij de ontwikkeling van robots’

Dr. ir. Jeroen Wildenbeest, lector Human-Centered Robotics 

Robots kunnen steeds meer. Maar dat betekent niet automatisch dat ze ook een goede oplossing bieden voor de uitdagingen waar mensen en organisaties voor staan. Volgens lector Jeroen Wildenbeest begint innovatie daarom niet bij de technologie, maar bij de vraag wat je ermee wilt bereiken. Hoe kan robotica mensen ondersteunen, werk verbeteren en bijdragen aan maatschappelijke opgaven? Vanuit zijn achtergrond in technisch onderzoek, ondernemerschap en praktijkgerichte innovatie onderzoekt hij hoe robottechnologie daadwerkelijk van waarde kan zijn.

Van techniek naar mensgerichte robotica

Wildenbeest houdt zich al bijna twintig jaar bezig met robotica. Hij studeerde Werktuigbouwkunde aan de TU Delft en promoveerde op onderzoek naar haptische feedback bij telemanipulatie: hoe tastzin en teruggekoppelde informatie iemand helpen om een op afstand bediende robot te besturen. Zijn onderzoek richtte zich op het ontwerpen en evalueren van deze technologie vanuit een geïntegreerd, mensgericht perspectief.

Die combinatie van technische kennis en mens-machine-interactie vormt een belangrijke basis voor zijn visie. Een robot kan technisch uitstekend functioneren, maar daarmee is nog niet gezegd dat hij mensen goed ondersteunt of binnen een werkproces past. Om dat te beoordelen, moet je ook begrijpen hoe mensen de technologie gebruiken, welke taken ze uitvoeren en hoe een organisatie werkt.

Van onderzoek naar de praktijk

Na zijn promotieonderzoek bracht Wildenbeest zijn kennis ook in de praktijk. Als medeoprichter en CTO van technologiebedrijf DigiNova was hij verantwoordelijk voor de ontwikkeling, integratie en operationele inzet van verschillende technologische toepassingen. Daaronder vielen een platform voor beveiliging en hospitality en robots voor ouderenzorg en jeugdzorg.

Die ervaring bracht hem in aanraking met de uitdagingen die komen kijken bij het daadwerkelijk toepassen van technologie. Een oplossing ontwikkelen is één ding; ervoor zorgen dat mensen ermee kunnen werken en dat de technologie past binnen de dagelijkse praktijk is een volgende stap. Die verbinding tussen ontwikkeling en toepassing is een belangrijk onderdeel van zijn mensgerichte benadering.

Ook in zijn werk als associate lector verbond Wildenbeest technische ontwikkeling aan concrete vraagstukken. Bij Inholland Hogeschool was hij verantwoordelijk voor de onderzoekslijn Smart Farming, gericht op datagedreven robottechnologie voor duurzamere landbouw. Samen met onderzoekers en praktijkpartners werkte hij aan toepassingen voor onder meer vollegrondsgroenten, bloembollen en fruit.

Van technische kennis naar toepassing

Voor Wildenbeest is robotica geen doel op zich. Soms biedt technologie de juiste oplossing; soms vraagt een uitdaging om een andere werkwijze of een aanpassing van een proces. Daarom kijkt hij niet alleen naar wat een robot technisch kan, maar ook naar de manier waarop die wordt gebruikt en ingebed in de praktijk.

Dat vraagt om samenwerking tussen verschillende disciplines en om onderzoek in de praktijk. Door gebruikers, professionals, onderzoekers en organisaties vroeg bij ontwikkeling en evaluatie te betrekken, kunnen oplossingen worden getoetst aan de behoeften en omstandigheden waarvoor ze bedoeld zijn. Die verbinding tussen technologie, onderzoek en praktijk vormt een belangrijk uitgangspunt in zijn werk als lector Human-Centered Robotics.